Simboli është një element komunikimi që synon thjesht të përfaqësojë një person, një objekt, një grup ose një ide, përmes një figure.
Një simbol është një markë, shenjë ose fjalë që tregon, nënkupton ose kuptohet se përfaqëson një ide, objekt, marrëdhënie ose formulë matematikore, simbolet e matematikës, simbolet e elementeve kimike, simbolet shtetërore, simbolit ekipore, etj. Simboli është ajo figurë që paraqet një objekt ose një dukuri me anë të një objekti ose dukurie tjetër, figurë që zëvendëson një fjali me dukurinë ose shenjën e saj alegorike.
Simbolet i lejojnë njerëzit të shkojnë përtej asaj që dihet ose shihet duke krijuar lidhje midis koncepteve dhe përvojave të ndryshme. I gjithë komunikimi arrihet përmes përdorimit të simboleve: për shembull, një tetëkëndësh i kuq është një simbol i zakonshëm për “STOP” (“NDAL”); Në harta, linjat blu shpesh përfaqësojnë lumenjtë; dhe një trëndafil i kuq shpesh simbolizon dashurinë dhe dhembshurinë. Numrat janë simbole për numrat; shkronjat e një alfabeti mund të jenë simbole për fonema të caktuara; dhe emrat personalë janë simbole që përfaqësojnë individët. Studimi akademik i simboleve quhet semiotikë.[1]
Në arte, simbolika është përdorimi i një elementi konkret për të përfaqësuar një ide më abstrakte. Në hartografi, një koleksion i organizuar simbolesh formon një legjendë për një hartë.
Simboli është ajo figurë që paraqet një objekt ose një dukuri me anë të një objekti ose dukurie tjetër, figurë që zëvendëson një fjali me dukurinë ose shenjën e saj alegorike. Prejardhja e simbolit është e njëjtë me atë të paralelizmit figurativ-pra formë e të menduarit primitiv. Në fillim, ai u përdor nga letërsia gojore e popullit dhe, që andej hyri në letërsinë e përpunuar. Simboli , pra shpreh një marrëdhënie të thjesht të procesit të të menduarit, proces në të cilin imazhi (parafytyrim) i një objekti na rikujton një dukuri në asosiacion (shoqërim) ideje ose ngjashmërie.(2)
Konceptet dhe përkufizimet
Simbolet janë një mjet komunikimi kompleks që shpesh mund të ketë nivele të shumta kuptimi. Simbolet janë baza e të gjithë të kuptuarit njerëzor dhe shërbejnë si mjete konceptimi për të gjitha njohuritë njerëzore. Simbolet lehtësojnë të kuptuarit e botës në të cilën jetojmë, duke shërbyer kështu si bazë mbi të cilën bëjmë gjykime. Në këtë mënyrë, njerëzit përdorin simbolet jo vetëm për të kuptuar botën përreth tyre, por edhe për të identifikuar dhe bashkëpunuar në shoqëri përmes retorikës konstitutive.
Kulturat njerëzore përdorin simbole për të shprehur ideologji specifike dhe struktura sociale dhe për të përfaqësuar aspekte të kulturës së tyre specifike. Kështu, simbolet mbajnë kuptime që varen nga prejardhja kulturore e dikujt. Si rezultat, kuptimi i një simboli nuk është i natyrshëm në vetë simbolin, por mësohet kulturalisht.
Heinrich Zimmer jep një pasqyrë koncize të natyrës dhe rëndësisë së përhershme të simboleve. Konceptet dhe fjalët janë simbole, ashtu si vizionet, ritualet dhe imazhet; po ashtu janë edhe sjelljet dhe zakonet e jetës së përditshme. Përmes të gjitha këtyre, pasqyrohet një realitet transcendent. Ka kaq shumë metafora që pasqyrojnë dhe nënkuptojnë diçka që, megjithëse shprehet në mënyrë të ndryshme, është e papërshkrueshme, megjithëse kështu e bërë shumëforme, mbetet e pashqyrtueshme. Simbolet e mbajnë mendjen ndaj së vërtetës, por nuk janë vetë e vërteta, prandaj është mashtrime t’i huazosh ato. Çdo qytetërim, çdo epokë, duhet të sjellë të vetën.”
Në librin Shenjat dhe simbolet, thuhet se Një simbol … është një imazh vizual ose shenjë që përfaqëson një ide – një tregues më i thellë i së vërtetës universale.
SIMBOL m. [3]
1. Shkronjë ose shenjë e caktuar, që përdoret në mënyrë konvencionale për të paraqitur një element, një madhësi të caktuar, një njësi matjeje, një veprim etj. Simbolet e matematikës. Simbolet e elementeve kimike. Simboli i hidrogjenit është H.
2. Send, qenie, dukuri a veprim, që është zgjedhur nga tradita shoqërore sipas disa tipareve të veçanta për të paraqitur në mënyrë të kapshme një mendim, një ide, një ndjenjë etj.; mishërimi i një ideje a i një ndjenje. Simbol i besimit (i dashurisë, i nderimit).
3. let. Figurë me domethënie të dyfishtë, në të cilën përgjithësohen dukuri të rëndësishme të realitetit, që mishërohen në mënyrë konkrete nëpërmjet heronjve, ngjarjeve, sendeve etj. Përdorimi me vend (me masë) i simboleve.
4. Shembull i lartë për t’u ndjekur. Simbol i punës vetëmohuese. Simbol i qëndresës
(i heroizmit). Është bërë simbol.
Simbolet dhe semiotika
Semiotika është studimi i shenjave, simboleve dhe kuptimit si sjellje komunikuese. Studimet semiotike fokusohen në marrëdhënien e nënkuptuesit dhe të nënkuptuarit, duke marrë parasysh gjithashtu interpretimin e shenjave vizuale, gjuhën e trupit, tingullin dhe të dhëna të tjera kontekstuale. Semiotika është e lidhur me gjuhësinë dhe psikologjinë. Semiotikët jo vetëm që studiojnë se çfarë nënkupton një simbol, por edhe se si e mori kuptimin e tij dhe si funksionon për të dhënë kuptim në shoqëri. Për shembull, simbolet mund të shkaktojnë konfuzion në përkthim kur i njëjti simbol do të thotë gjëra të ndryshme në gjuhën burimore dhe në gjuhën e synuar. Një gabim i mundshëm i dokumentuar në përkthimin e sondazhit është simboli i “x” i përdorur për të treguar “po” kur shënohet një përgjigje në sondazhet në gjuhën angleze, por “x” zakonisht do të thotë “jo” në konventën kineze. Simbolet lejojnë trurin e njeriut të krijojë vazhdimisht kuptim duke përdorur të dhëna shqisore dhe të dekodojë simbolet përmes denotacionit dhe konotacionit.
Simbolet – ilustrim2
ose
Simbolet e Tasteve dhe Eemrat e Përdorur – imazh1.
–
Referencat
